میدون انقلاب ... روبروی سینما ... دستام تو جیبمه و نگاهم همچنان به قدمهام ... میرسم به ورودی مترو ... نگاهم دقیق میفته تو صورتتو اون لبخند همیشگیت چنان آرومم میکنه که بغض امروزمو فراموش میکنم ...

چه خوب شد دیدمت رفیق روزای شیداییم ! :)

نشستیم حرف زدیمو حرف زدیمو حرف زدیم ... از دل دادنت گفتی و من نیشم بــــــاااز شد که بالاخره تو هم آره؟... گفتم خب؟ تعریف کن !

گفتی : من او را دوست دارم و او دیگری را و دیگری دیگری را ... و ما همیشه تنهاییم !

آخ که نمیدونی چقد تلخم کردی ... نا امیدم کردی از همون یه ذره قلبی که واسم مونده بود و دو دستی چسبیده بودمش!

میگی : حس میکنم دارم از دست میرم ... چیزی ندارم بهت بگم که خودم سالــــهــــــاست که از دست رفته ام !

لبخند میزنم و میگم فراموش میشه ... فراموش میشه و تو میشی یه آدم دیگه ... بی قلب ... بی احساس ... بی تفاوت ... بی زندگی!

توی دلم میگم : من دلمو می سپارم دست تو ! ... هر چه بادا باد !

ــ عاشقان را خدا صبر دهاد

هیچ کس را بلای عشق مباد!   

بوی تنت را لا به لای استخوانهای شکسته ام

پنهان میکنم

تو آنقدر تازه ای

که من هیچ وقت پیر نمیشوم !

ــ خیلی سخته که از دلت بگذری ...نه؟

 چشمامو بستمو از حرف دلم گذشتم ...

 آخ که این بغض لعنتی هی میشکنه و شوووورم میکنه

هی میشکنه و شووووورم میکنه ...

اوووففــــــ... نفسهام سنگینه چرا ؟ ... دستمو گره میکنم تو ی سینم ... قلبم داره کنده میشه انگار ... پنجره رو باز میکنم ... خودمو می کشونم تا لب پنجره ... این چه مکالمه ای بود آخه خدا ... نفس کم میارم ... به تک تک کلمه هام فکر میکنم ... کاش مخاطب اون مکالمه من نبودم ... کاش اصلا تو نبودی ... من نمی فهمم چرا آدما اینجورین؟ ... دلم میخواد سر خودم فریاد بزنم : " آآآی دختر! ۶ماه پیش رو یادت رفته ؟...اون تصمیم ها رو یادت رفته ؟" ... چرا من اینجوری شدم ؟ ... چرا من دیگه "من" نیستم ؟... دستامو میذارم روی صورتم ... آروم زمزمه میکنم : خدایا مراقبم باش ... خب؟

رعدو برق میزنه و همه ی حواسمو از خودم پرت میکنه ... وای ... تو چقدر هستی ... چقدر پررنگی ... چقدر کنارمی!

ــ هوای امشبم بی تو خرابه !

اومدی حالمو عوض کردی

همه چیز خوب بود قبل از تو

عشق با من غریبگی می کرد

یه نفر داشت با خودش تـــــنـــــهــــا

زیر این سقف زندگی می کرد !

ــ حال و روز خوبی ندارم ... سر در گمم ... مضطربم ... اصلا یه جورایی داغونم رفیق ...

به مقدار ِ زیادی دعا نیاز دارم ... اگر بلدید دعام کنید !

تو را باید نوشت و گذاشت وسط همان شعرها و قصه هایی که از آن آمده ای ... اینجا جای تو نیست ... آرومی زندگی من جای دلهره ها و پریشونی های تو نیست !

آنقدر آرام که به جنون چندین ساله ام ٬ شک کرده ام ! می ترسم نکند مرده باشم و خودم هم ندانم ...!

میفهمی دختر؟ حواسم خیلی خوووووب بهت هست ... پس بیا تو لحظه هام

ــ زبان خامه ندارد سر بیان فراق

  وگرنه شرح دهم با تو داستان فراق

من نمیدونم توی لامصب واسه چی میای تو ذهنمو همه ی انرژی و توانمو میگیریو ... همه ی وقتو زندگیمو اشغال میکنی ... من نمیدونم منِ احمق واسه چی به فکرت فکر میکنمو ... چشمامو می بندمو ... میرم تو غار تنهایی خودم ... من نمیدونم خدای به این بزرگی واسه چی این ذهن ِ لعنتی ِ منو از فکر ِ توی ِ لعنتی پاک نمیکنه ... این روزا هیچی نمیدونم ... هیچی نمیفهمم ... فقط توی ِ غار ِتنهایی ِ لعنتی ِ خودم سیر میکنم !

یارب از ابر ِ هدایت

برسان بارانی !

ناخوداگاه که اسم یه غریبه رو کنار جزوت مینویسی ... یعنی دلت ... دلت بی سروسامون شده و حواست نیست!

ــ نه وصل بماند و

  نه واصل

شبهام شده بود ستاره های کویر و روزام آفتاب تصنعیش ...

آرومم کرد اون همه سکوت !

هوای دلم سنگینه ... خیلی سنگین ... !

کنارم هستی و اما دلم تنگ میشه هر لحظه ....

پووووووفـــــــــ

به قول بزرگی باید به نشانه ها احترام گذاشت ... اینم یه نشونه ی خووووبه ... نه ؟

نمی دونم چند سال می گذره از اون شبی که از اتاق کناری بهت اس ام اس زدم : " بیـــــــا دنــــیــــــای مــــن بـــــــــاش تــــــــو " ... و سکوت کردی ... من اما مطمئن بودم این ازون سکوتاست که با سر میای... نه؟ ... اینطور نبود؟ ... سکوت کردی اما صبح که اس ام اس ت رو دیدم تعجب نکردم ... نوشتی :" کــــه خــــــالـــیــــــه از تــــــو شــــــبــــام " ... تعجب نکردم چون می دونستم با سر میای ... بعدش هم توی کافه بارون اون اتفاق لعنتی تمام ِ شبهامو دزدید ... نه فقط شبای خالی از تو رو ... همه ی شبهامو ... همه ی ستاره هامو ... تو اینقدر بی جرات نبودی که بخوای بعدش بری جایی مثل عمان و خودتو گم و گور کنی ... اینقدر کوچیک نشناخته بودمت ... اما رفتی تو ... رفتی ... !

حالا الان اومدی شدی سایه ی من که چی رو ثابت کنی؟ ... باور کن نه توی دانشگاه خبریه که تو دنبالش می گردی ... نه توی چارچوب اون پنجره که چشمات خوابو از چشمام گرفته ... که اگه قرار به نوشتن و گفتن باشه  ... یه دنیــــــــــا حرف دارم برات ... که کلمه کلمه ش رو قورت دادم به امید اینکه تو تموم شدی ... اما چرا نمیزاری تموم شه ؟ ... من دارم غم ِ بابا رو از چشماش می بینم ... این برای من یعنی جهنم ... باید یادت باشه که من از همون روزا با یه اخم بابا می مُردم ... چرا این چیزا رو یادت نمیاد؟ ... فقط حرفای خودت یادته ؟... 

تو رو به اون خدات چشماتو از رو زندگی ِ من بردار ... داره می شکنه زندگیم ... چشمای بابا غم داره ... می فهمی لعنتــــی؟؟... 

این دل وامونده ی من هر وقت که می گیره و نمی دونه واسه کی ایــــــــــنــــــــــقــــــــــــد تنگ شده ... داستان اون پسرک عاشق رو میخواد ... برای بار هزاااارم تایتانیک رو میبینم و طبق روال همیشه آخرش قُلُپ قُلُپ اشک میریزم ... برای پسرکی که به هیچ دلخوش بود ... بیچاره م میکنه این صدای celin dion ... خرابم میکنه با این غم ِ توی صداش ... با این غم ِ توی صداش ... !!!

ــ بی قرار ِ توام و در دلِ تنگم گاه هاست ...

   آه ... بی تاب شدن عادت ِ کم حوصله هاست!

(بی مخاطب!)

ــ روی ترمزم ... میفهمی لعنتی؟؟؟!!

گفته بودم ... نه؟!!  

اینقدری با هم دشمن بودیم که بین همه ی بچه ها تابلو ترین رابطه شده بودیم ... همیشه دنبال هم اما علیه هم ! ... هه! ... بیچاره اون معاون ِ بدبخت که به عید نرسیده گریه اش گرفته بود از دست ما وشیطونی هامون ... به قول تو ترقه بودیم ... آخر سال شد و دیگه نه مدرسه میذاشت با هم باشیم نه خودمون می خواستیم ... نمی دونم چی شده بود که عید سال آخری که باهم بودیم مثلا واسه همیشه قهر کردیم و یه جورایی قطع رابطه ! ... بعد تو دیگه بغل دست من نَشستی ... رفتی ردیف سمت راست کلاس ... و من سعی کردم به روی خودم نیارم چقدر سخته واسم که روزی بیام مدرسه و سوژه ای واسه ویجان و اضطراب و فیلم بازی کردن توی دفتر نداشته باشم ... چقدر سخته واسم سر زنگ استاد سربندی آروم بشینم و آخر کلاس استاد بیرونمون نکنه ... خلاصه سخت بود ... میدونی خودت هم که سخت بود ! ... خلاصه سال تموم شد و هر کدوم رفتیم یه خراب شده ی دیگه !... توی اون دوسال تقریبا ازهم بی خبر بودیم  مگر گاهی مسنجر و اینترنت ... تا اینکه یه روز رفتم اون سالنامه ی سرمه ای رو خوندم که توش ۱۱ صفحه فقط از روزای مشترک و خنده هامون گفته بودی ... دلم خیلی هواتو کرد ... شمارتو نمی دونم از کجا پیدا کردم و بهت زنگ زدم ... گفتی الزهرا قبول شدی و همچنان مثل خودم در حال آتیش سوزوندن بودی ! ... نمی دونم یه ماهی گذشته بود از مهر یا نه که اولین قرارمونو دم ِ دانشگاه  من گذاشتیم ... یه کم رفتیم خیابون گردی و حرف زدیم و حس کردم هنوووووز شبیه خودمی ...  آرزوهات ... خواسته هات ... هنوز شبیه فکرای من بود ... گفتی دوس دارم ویالون بزنم ... گفتم میتونی بیای موسسمون و تو هم مثل من بشی خرااااب موسیقی و نت هاش !

ازون اولین قرارمون تقریبا دوسالی میگذره ... فکر کنم دیگه زیادی با هم رفیق شدیم که آخرش دهنتو باز کردی و هر چی از تو دهنت درومد توی اون چند تا  sms نوشتی و برام send کردی ... اینقدری sms هات واسم سنگین بود که جرات ندارم برگردم دوباره بخونمشون ... همون یه بار به اندازه ی کافی خرابم کرد ... که کارم به تصادف و سِرُم کشید !... راستش اولین باری بود که توی قهرا و دعواهامون حرفات دلمو شکست و یه جورایی زیادی به خودم گرفتم ... آخرش گفتی دیگه واسم مهم نیست باهات دوست باشم یا نه ... منم گفتم جهنم!... اما بعدش نشستم زار زدم ... برای خودم ... برای تو ... بیشتر برای تو ...که نمی فهمی داری چی کار می کنی ... داری چی می گی !... حالا ... میام بهت sms بزنم " چطوری دختر؟" ... یادم میفته ای وای!... بی خیال بابا ... sms رو میفرستم توی Draft و بی خیال میشم ... بی خیال !

بغض می کنمو پتو سبزه رو برمیدارمو ماگمو پر از چایی میکنمو میام تو حیاط ... میام توی حیاط ... فایل BarobaX رو باز میکنمو عکسامونو می بینم ... هه! ... نصف عکسامون توی رستوران و کافی شاپه ... یاد حرف امیر و سامان میفتم : شما دوتا جایی غیر از رستوران و کافی شاپ هم میرید ؟...هه!

پووووووووف

بی خیال دختر! ... بی خیال !

ــ ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم  

خیلی دلم گرفت ... یاد آنا افتادم که چند روز پیش زنگ زده بود و گفته بود که این مشکلی که شده براش سرطان داره زندگیشو آواااار میکنه ... یاد منصوره افتادم که تو اوج رفاه و امکانات بیماری اش آرامش رو براش محال کرده ... یاد دل لعنتی خودم افتادم که با چه حال و روزی ناامید شده بودم از هر راه حل و رحمت و حتی معجزه ای ... یاد ایمان افتادم که که لبخندا و خنده هاش شده اخم و غصه  و انگار زندگیش رو دور تند مصیبته ...!

نمیدونم چیه علت این همه درد!

_ یاد حرفای پدر ژپتو به پینوکیو افتادم :

  پینوکیو ! چوبی بمان ....

  آدم ها سنگی اند ، دنیایشان قشنگ نیست !

پ.ن: (مخاطب خاص) غصه دارم برات دختر ... گرچه خودم بهت گفتم بزن تو فاز بی خیالی و ندیده سر کن ... اما ... اما غصه دارم برات دختر !

_ شرابی تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش

  که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

_ خیلی خرابم ...

   نمی دونم چی شد که حال و هوای اینجا اینقد زوووووووددد حال و هوامو عوض کرد!

تا کمی کم شود این همه بار ! 

بعد بلند شود و برود ... انگار نه انگار !

من همه شوق توام منگر به گناه من

تـــــــــو تب و تاب رسیدن من به قرار دل

مـــــــن غم و حسرت و در به دری

تو پـــنـــــاه من !

   میگم: به توبه اعتقاد داری ؟

   میگه: هه! توبه ی گرگ مرگه رفیق !

   خفه میشم و این شالگردن لعنتی رو از دور گردنم باز می کنم که انگار  با این بغض لعنتی تر که هر ساعت میاد سراغم دست به دست هم دادن تا خفم کنن !

   خفه میشم انگار!

ــ(مخاطب خاص) از تو یکی انتظار نداشتم لامصب ... بد جا خورم ... بد رفتی جاده خاکی!

ــ من شعر می نویسم و سیگار می كشم

  تو دود می شوی و من از خواب می پرم

ـــ گاهی هیچ کس را نداشته باشی بهتر است ... داشتن ِ بعضی ها تنهاترت می کند ...!

    آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

    وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

    آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

    من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

    چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

که حتی مرگ هم، با آن همه عظمت،

هرگز نمی تواند ...

مراقب خودت باش!

ـــ تو دنبال چی میگردی تو زندگی من پسر؟ ... به خدا دیگه هیچی واسم نمونده که بخوام تو رو آروم کنم ... که بخوای با حرفام آروم بشی... بیا و بی خیال این دختر بدبخت شو  که ... که خیلی کم آورده !

ـــ شور ِ شورم !

دعا میکنم حرفایی که درموردت شنیدم دروغ باشه ... خدایــــــــاا جون خودت این ارامش لعنتیم خراب نشه ... بذار همشون با لبخند از یادم برن نه با یه خروااار فحشو بدوبیراهو... بـــــــازم تلخی!

پــــووووووفــــــ...

ــ یکی بیاد که این روزا منو از دست خودم نــــــــجــــــــــات بده ...

ــ می خور

که عاشقی

نه به کسب است و

اختیار!